De kenmerken van straf
Om een straf efficient te laten zijn, moet het aan een aantal voorwaarden voldoen. Om te beginnen moet de straf iets zijn dat de onderdanige koste wat kost wil vermijden. Dat betekent niet dat de straf zwaar moet zijn, alleen dat de straf voor de onderdanige in geen enkel opzicht aanlokkelijk mag zijn. In het volgende punt is het belangrijk dat de straf niet bestaat uit dingen die misschien in de ogen van de onderdanige vervelend, maar voor het welzijn van de onderdanige wel nodig zijn. Een onderdanige die er moeite mee heeft om gezond te eten kan je beter niet gaan straffen door dit te gaan verplichten, want haar/zijn negatieve associaties bij (en tegenzin) voor gezond eten worden daar alleen nog groter door.
Maak onderscheid tussen straf en spel
Wanneer straf gemengd wordt met plezierige dingen, zoals seks, loopt de Dominant het risico dat de straf bij de onderdanige niet meer als een straf overkomt of dat het plezierige een vervelende bijklank krijgt. Om te voorkomen dat straf en spel door elkaar gaan lopen, moet er duidelijk onderscheid tussen de twee zijn. Een Dominant die voor een lichte overtreding een lichte spanking als straf gebruikt, moet niet raar opkijken als zijn onderdanige die 'straf' gaat uitlokken. Het zou beter zijn om een enkele scherpe tik met een vervelend instrument als straf te gebruiken, dat maakt het minder waarschijnlijk dat de onderdanige de straf gaat opzoeken. Een andere manier om straf en spel uit elkaar te houden, is om bepaalde speeltjes uitsluitend voor straf te reserveren en deze beslist niet in het spel te gebruiken.
Suggestie: houd de strafwerktuigen in een aparte ruimte of in een koffer. Waneer deze geopend wordt zal de onderdanige heel goed beseffen dat er straf gaat volgen. Zet deze open en laat het zo staan terwijl de onderdanige knielend of in de hoek staat te wachten op wat er komen gaat, zo krijg je een leuke mindplay.
Een volgend belangrijk punt is dat de Dominant consequent blijft. Als bepaald gedrag soms wel, maar ook wel eens niet straf tot gevolg heeft, ontstaat er voor de onderdanige onduidelijkheid. De kans is groot dat ze de straf niet zal associeren met het gedrag dat de Dominant wil bestraffen, maar het idee krijgt dat er andere dingen meespelen. Per slot van rekening volgt er de ene keer wel straf, maar de andere keer niet. Als de Dominant wil dat zijn onderdanige zich altijd netjes gedraagt, moet hij ook altijd reageren als zij dat niet doet. Bovendien: een Dominant die niet reageert op slecht gedrag, loopt de kans dat zijn onderdanige de indruk krijgt dat het hem niet
interesseert hoe zij zich gedraagt.
Over het tijdstip van straffen bestaan verschillende meningen. Het kan goed zijn om ongewenst gedrag direct, op het moment dat de onderdanige het ongewenste gedrag vertoont, te straffen. Zo ontstaat een heel directe link tussen het ongewenste gedrag en de straf. Aan de andere kant: het is goed mogelijk dat de Dominant op dat moment boos is over het ongewenste gedrag en het beter is met straffen enige tijd te wachten, totdat de Dominant zeker weet dat hij zichzelf onder controle heeft als hij de straf uitdeelt.
Als de onderdanige oprecht haar best gedaan heeft om zich aan een bepaalde regel te houden, maar daarin nog niet helemaal geslaagd is, is het belangrijk dat de Dominant haar inzet erkent. De Dominant zal straffen omdat zijn onderdanige de regel heeft overtreden, maar kan de zwaarte van de straf een of twee niveaus verlagen vanwege de inzet die ze getoond heeft. Omgekeerd kan de Dominant een straf verzwaren als de onderdanige zich overduidelijk met opzet niet goed gedragen heeft.
Straf moet niet onvermijdelijk lijken. Straf werkt doordat gedrag en een negatieve gebeurtenis aan elkaar verbonden raken, maar die associatie moet nog wel gevormd worden. De Dominant doet er daarom goed aan om niet te snel te veel te verwachten. Als vanaf het begin op elke slak zout gelegd wordt en elke overtreding in straf resulteert, zal de onderdanige het gevoel krijgen dat het niet uitmaakt hoe hard zij haar best doet, gestraft wordt ze toch wel. Het is belangrijk dat de onderdanige de mogelijkheid heeft om de zwaarte van de straf te beinvloeden door oprecht haar best te doen zich goed te gedragen.
Up
Als er dingen gebeurd zijn die de relatie tussen Dominant en onderdanige beschadigen, bijvoorbeeld wanneer de onderdanige het vertrouwen van de Dominant beschaamd heeft, kan het handig zijn de onderdanige semi-permanent bepaalde privileges af te nemen. Deze privileges kunnen in de loop van de tijd weer worden teruggegeven, als symbool van de wederopbouw van de relatie.
Een onderdanige die niets anders doet dan ongehoorzaam zijn of continu op een agressieve manier uitdaagt, is niet zozeer kandidaat voor straf, maar voer voor psychologen. Het is goed mogelijk dat bij hem of haar hele andere factoren spelen, die met een structuur van straf en beloning niet zijn op te lossen.
Er zijn Dominanten die denken dat ze, wanneer ze in het begin van hun relatie met een onderdanige niet direct heel veel eisen stellen, hun onderdanige over zich laten lopen. Echter: ook een onderdanige heeft tijd nodig om in haar rol te groeien en te leren wat haar Dominant van haar verwacht. Er is niets mis met een Dominant die rustig begint en uitlegt dat hij in de loop van de tijd meer van zijn onderdanige zal gaan verwachten.
Straf wordt door verschillende Dominanten verschillend toegepast en door verschillende onderdanigen verschillend ervaren, terwijl er ook Dominanten en onderdanigen zijn die helemaal niets met straf hebben. Straf is iets om toe te passen als het in een relatie past, niet om op te leggen omdat anderen in de BDSM wereld vinden dat het bij BDSM hoort.
Op deze manier kan de Dominant rustig nadenken over alle consequenties die een bepaalde straf kan hebben, in plaats van achteraf plots met consequenties geconfronteerd te worden die hij of zij liever had willen vermijden. De lijst wordt nog handiger als erop staat aangegeven hoe zwaar elke straf is, bijvoorbeeld op een schaal van 1 (licht) tot 10 (zwaar). Zo'n schaalverdeling is een beetje nattevingerwerk, per slot van rekening kan het best zijn dat de onderdanige een bepaalde straf de ene keer als heel zwaar, dan weer als licht ervaart. Maar goed, een Dominant moet ergens beginnen.
Een straffenlijst is op verschillende manieren te gebruiken en in te delen. Een simpele manier is het maken van een lijst van 10 straffen, elk een beetje zwaarder dan de vorige.
Begaat de onderdanige een overtreding, dan selecteert de Dominant uit de straffenlijst een straf die hiermee het best overeenkomt. Overigens: het is heel slim om even te noteren dat je deze straf voor die overtreding hebt toegekend zodat je dit ook in de toekomst consequent kunt blijven doen.
Een variatie op deze methode is het bedenken van verschillende straffen voor elk zwaarte-niveau. Wanneer je bijvoorbeeld 10 gradaties hebt, zou je per niveau 3 verschillende straffen kunnen bedenken. In totaal heb je dan 30 straffen op je lijstje staan. Begaat je onderdanige een overtreding, dan bekijk je eerst hoe zwaar de overtreding was en hoe zwaar de straf dus moet zijn. Daarbij kan je volgens gradatie nog kiezen uit 3 andere straffen, om de totale straf zo goed mogelijk in overeenstemming te laten komen met het gedrag dat je wilt corrigeren.
Een heel andere benadering is het opstellen van een lijst van straffen die allemaal even zwaar (of licht) zijn. Je gebruikt een straf van de lijst voor een geringe overtreding, twee straffen van de lijst voor een iets zwaardere vertreding, enzovoorts. Door het opstapelen van lichte straffen kun je het niveau van de totaalstraf netjes in overeenstemming brengen met de ernst van de overtreding.
Het is niet de bedoeling van een straffenlijst om een Dominant in een keurslijf te duwen, maar om de Dominant te helpen consequent te zijn. Het voorkomt dat de Dominant het verwijt krijgt dat hij of zij oneerlijk is doordat hij of zij een bepaalde overtreding de ene keer zwaar en de andere keer licht straft. Maar wat voor straffen zet je dan op zo'n lijst?
Overigens: klusjes die als straf worden uitgedeeld, moeten niet behoren tot de klusjes die je onderdanige normaliter ook al doet. Het is belangrijk om strafklusjes te onderscheiden van gewone klusjes, omdat anders je onderdanige alle klusjes als straf gaat zien.
Op de grond slapen: deze straf benadrukt het verschil in positie tussen Dominant en onderdanige.
In de hoek staan: een klassiekertje; deze straf geeft de onderdanige tijd om na te denken over zijn of haar misstap. De duur van de straf kan varieren van een paar minuten tot een uur of meer.
Een vast aantal slagen met een strafspeeltje: als je spanking in de straf gaat gebruiken, is het van belang om straf en spel uit elkaar te houden. Dat kan onder meer door het slagwerktuig dat je voor straf gebruikt, gescheiden te houden van de dingen die je in spel gebruikt, en het strafspeeltje ook nooit in spel te gebruiken.
Bij een spanking die als een straf wordt aanzien is er geen sprake van een warming up. De klappen zijn harder dan tijdens een spel en het uitdelen van de straf duurt (veel) korter dan een spel. Denk bijvoorbeeld aan drie felle slagen met iets dat je in spel niet gebruikt. Meer slagen doet de strafsessie al snel toch weer op een spelsessie lijken. Omdat er, mede door het gebrek aan warming up, een fysieke grens komt aan de lengte van deze vorm van straf is het beter om deze straf te gebruiken voor lichtere overtredingen.
Schrijfopdracht: deze straf is geschikt als de Dominant wil dat de onderdanige over een bepaald onderwerp goed nadenkt, informatie vergaart op internet, een mening vormt. Het is geen straf die heel vaak kan/moet worden toegepast, want de Dominant heeft er doorgaans geen belang bij dat de onderdanige een hekel krijgt aan schrijven.
Knielen* op een hard oppervlak: dit is een klassieke straf, die tijd om na te denken over een overtreding en milde fysieke ongemakkelijkheid combineert. Indien er meer dan 20 minuten geknield moet worden is het aan te raden om na elke 20 minuten een pauze in te lassen van ongeveer 5 minuten. Dit omdat het zeer langdurig knielen op een harde ondergrond mogelijke fysieke schade (afgeknelde zenuwen) kan veroorzaken.
Knielen* op ongekookte rijst: knielen op een harde ondergrond kan zwaarder gemaakt worden door een handvol ongekookte rijst te verspreiden over de plek waar de onderdanige moet knielen. Als de tijd die de onderdanige geknield moest doorbrengen beeindigd is kan de Dominant de onderdanige opdragen om de rijst op te ruimen.
* Opmerking: sommige onderdanigen zijn fysiek niet in staat om langdurig te knielen. In dat geval zal de straf enigszins moeten worden aangepast (meer pauzes of knielen met een kussen onder de knieen).
Voedselbeperkingen: omdat voedsel een eerste levensbehoefte is, is enig gezond verstand bij het toepassen van voedselbeperkingen. Het kan uiteraard weinig kwaad wanneer een gezond persoon een een keertje zonder avondeten naar bed gestuurd wordt of een week lang niet mag snoepen (chips, nootjes, gebak, chocolade, enz...).
Beperkt gebruik van computer en/of televisie: niet aan de PC mogen of geen TV mogen kijken (of muziek luisteren, of lezen, etcetera) kan een sterke aansporing tot goed gedrag zijn. De Dominant kan CD's, computer of TV daadwerkelijk wegnemen, maar ook gebieden dat de onderdanige voor een bepaalde periode er geen gebruik mag van maken terwijl die apparaten wel onder handbereik blijven staan.
Koude douche: een korte ijskoude douche kan een fikse straf zijn. Hoe kort of hoelang deze precies wordt is iets dat de Dominant zal bepalen. Slechts 30 seconden onder een koude douche kan er reeds voor zorgen dat de boodschap goed overkomt.
Naar een andere kamer sturen: een strafmaatregel die doorgaans bij kleine kinderen wordt toegepast: stuur de onderdanige naar zijn of haar kamer (of in elk geval een kamer waar geen andere mensen zijn). Dat geeft de onderdanige tijd en gelegenheid om, als dat nodig is, te kalmeren en na te denken over zijn of haar gedrag.
Huisarrest: hoe zwaar deze straf uitpakt hangt van de omstandigheden af. Huisarrest krijgen terwijl je toch al geen uitgaansplannen had, komt natuurlijk minder hard aan dan huisarrest krijgen terwijl je kaartjes voor een concert hebt.
Spreekbeperkingen kunnen varieren van de onderdanige uitsluitend in derde persoon enkelvoud over zichzelf laten spreken/schrijven tot de onderdanige voor een bepaalde periode verbieden te spreken. In het laatste geval is het wel van belang dat onderdanige en Dominant afspreken hoe de onderdanige belangrijke informatie mag overbrengen (bijvoorbeeld schriftelijk).
Publiekelijke excuses: het publiekelijk moeten aanbieden van excuses benadrukt de nederige positie van de onderdanige. De Dominant dient wel in de gaten te houden wie de excuses horen en hoe zij daarop zullen reageren. Die reacties zouden de straf zwaarder kunnen maken dan de Dominant aanvankelijk bedoelde.
Financiele straf: een variant op het inhouden van zakgeld is een situatie waarin de Dominant de onderdanige voor een bepaalde periode verbiedt om geld uit te geven of geld uit te geven aan iets specifieks.
Preek: een ouderwetse preek over wat de onderdanige precies fout gedaan heeft, waarom het fout was, wat de onderdanige wel had moeten doen en waarom, kan een effectieve straf zijn.
De straf kan verzwaard worden door de onderdanige te gebieden tijdens de preek geknield te zitten, maar in dat geval moet de Dominant wel de tijd in de gaten houden.
Bron: dit is een vertaling van 'Principles of Punishment' (auteur: DurLlwyd)
Wanneer is een straf gerechtvaardigd?
Er moet een directe relatie zijn tussen het gedrag dat bestraft wordt en de straf. Als een onderdanige gelooft dat ze gestraft is omdat haar Dominant in een slechte bui is, zal de onderdanige niet haar gedrag veranderen, maar in het vervolg de Dominant uit de weg gaan als ze het gevoel heeft dat hij in een slechte bui is. Dan schiet de straf zijn doel voorbij. De Dominant zal, telkens wanneer hij straft, moeten uitleggen welk gedrag hij precies bestraft en hoe de onderdanige zich wel had moeten gedragen. Dat laatste is belangrijk, omdat het de onderdanige helpt haar gedrag aan te passen en daardoor de effectiviteit van de straf verhoogt.
Hoe zwaar mag de straf zijn?
De mate van de overtreding zou de strafmaat kunnen bepalen. Zo kan de Dominant aan zijn onderdanige duidelijk maken hoe zwaar een bepaalde overtreding voor hem telt en kan de onderdanige voor zichzelf duidelijk krijgen welk gedrag de Dominant echt belangrijk vindt. De Dominant doet er dus goed aan om op voorhand na te denken over 'niveaus' van straf, waarbij de niveaus bijvoorbeeld aantallen cane slagen zijn.
Duur van de straf
Het is lastig om de duur van de straf te bepalen. Een straf die te kort duurt, maakt onvoldoende indruk. Als een straf te lang duurt, kan het gebeuren dat de onderdanige niet meer focust op de reden van de straf, maar uitsluitend nog op de straf zelf. Het netto eindresultaat van de straf is in die gevallen eerder wrevel en wrok jegens de Dominant dan beter gedrag van de onderdanige. Idealiter duurt een straf zo lang of kort dat na de straf zowel Dominant als onderdanige met een schone lei samen verder kunnen.
Slotwoord
Er zijn onderdanigen die erop kicken om een Dominant uit te testen en tegen grenzen aan te duwen, maar over het algemeen willen (ook goedgebekte) onderdanigen niets liever dan hun Dominant plezieren door zich goed te gedragen.
Vaak is de teleurstelling van hun Dominant over hun slechte gedrag al straf, nog voor dat er een (fysieke) straf is uitgedeeld.
Straffenlijst
Wanneer een onderdanige iets doet dat zijn of haar Dominant strafwaardig vindt, gebeurt het vaak dat de Dominant ter plekke een straf bedenkt en uitvoert. Dit impulsieve improviseren kan ervoor zorgen dat een straf lichter of juist zwaarder wordt dan eigenlijk nodig was. Om dat te voorkomen is het een idee om vooraf een lijstje te maken van mogelijke straffen.
Een aantal suggesties...
Onplezierig (huishoudelijk) klusje: hieronder vallen dingen als het schoonmaken van de oven, ramen zemen, de vloer schrobben met een tandenborstel, etcetera. Het is handig om een lijstje van roterende klusjes te maken, zodat je niet vier keer in een week de oven hoeft te laten schoonmaken bij gebrek aan andere klusjes.
De oorspronkelijke tekst kan je vinden op: Principles of Punishment