Reacties op de vraag
Onlangs was ik weer eens op bezoek in een BDSM chatroom en daar stelde ik een vraag aan de andere chatters: Wat gebeurt er als een onderdanige - gecollard! - een opdracht durft te weigeren van Haar/Zijn Dominant en heeft zij of hij het recht om voluit "Nee" te mogen zeggen?

Zoals ik had verwacht, wekte dit een stroom van reacties los en ontaardde het in een levendige discussie. Met zo'n enorme verscheidenheid aan meningen dacht ik dat het wel een goed idee zou zijn om ook mijn eigen gedachten even neer te zetten, vandaar deze posting.

Controle van een onderdanige is een illusie. Voila, ik heb het gezegd. Ik zie nu veel Dominanten hun wenkbrauwen fronsen zich klaarmakend om dit tegen te spreken. Doch, neem eerst even de tijd om deze stelling door te nemen voordat je een oordeel gaat vellen. Ik zal dit even verduidelijken; de meeste BDSM beoefenaars zijn zich bewust over de vele bijzonderheden in de D/s filosofie en hanteren als vanzelfsprekend de drie gedragscodes: veilig, verantwoord en vrijwillig. Ze zijn zich tevens bewust van de rechten van een onderdanige en de verwachtingen die worden gesteld aan een Dominant. Maar hoe zien zij deze rechten uiteindelijk in de praktijk vertaald, aangezien sommige hiervan in tweestrijd zijn met hun eigen visie?

Up

Limieten
Om dit te verduidelijken nemen we als voorbeeld een duidelijke "nee" bij een willekeurige limiet inzake grenzen en/of veiligheid. Dit zijn situaties waarbij de onderdanige wordt verwacht haar/zijn vrije mening te kunnen uiten om - in geval van - te kunnen weigeren teneinde zichzelf te beschermen en een harde grens te kunnen stellen. Hoewel... er toch ook situaties kunnen zijn waarin de onderdanige zou kunnen weigeren terwijl de veiligheid en/of grenzen helemaal niet aan de orde zijn, dit even terzijde.

In antwoord op mijn vraag in de chatroom beweren velen dat de onderdanige geen "nee" kan zeggen wat betreft het gedeelte dat vooraf is besproken in hun D/s. Daarbij respecteren zij nog wel de vrije wil van de onderdanige en de onderdanige dient zich tevens vrijwillig aan te bieden. Velen beweren dat de Dominant Zijn/Haar wensen dient op te dringen aan de onderdanige. Uiteraard erkennen zij dit opdringen als een vorm van misbruik en is het zelfs mogelijk dat het niet gebeurt met wederzijdse toestemming. Sommigen maken de opmerking dat de onderdanige heel strikte grenzen dient te stellen hoever zij of hij in deze overgave wenst te gaan.

Up

Veranderde behoeftes
Zoals bij alle mensen veranderen ook de noden en behoeftes bij onderdanigen. Zij hebben het recht en de vrije wil daarvoor. Vele Dominanten denken dit gedrag te kunnen bijsturen door steeds royaal te zijn in het uitdelen van straffen. Maar een straf die wordt afgedwongen is ook een vorm van misbruik. Hoe kunnen W/wij al deze tegenstrijdige elementen dan combineren in een D/s relatie? W/wie heeft de controle? Hoe kan een onderdanige zijn vrije wil behouden, en toch een compromis maken met de wensen van de Dominant? Hoe kan een Dominant zijn wil "opleggen" bij een bereidwillige onderdanige, en dit zonder dat er sprake is van misbruik?

Eerst en vooral, laten we even bekijken wat de oorsprong van die "controle" is. Het is een machtsuitwisseling, en dit gebeurt dankzij de vrije wil van de onderdanige. Een onderdanige accepteert deze machtsuitswisseling, anders zou deze niet kunnen bestaan. Deze situatie is, zoals we allemaal weten, verdiend op grond van affectie, respect, eerlijkheid, en alle elementen die in een relatie nodig zijn. Deze elementen zullen uiteraard verschillen van persoon tot persoon, maar het is belangrijk dat zij aanwezig zijn.

Up

Moods
Vrijwillige onderwerping is geen schakelaar die je kan uit of aanzetten. Het is niet alles of niets. Het is niet aan of uit. Hier liggen een oneindig aantal gradaties en niveau's tussen. En een onderdanige kan mogelijk op elk van deze niveau's een veranderend gevoel hebben. Om te kunnen begrijpen wat vrijwillige onderwerping precies is; stel je even een dimmer schakelaar voor. Je kan het licht zachtjes dimmen, of net iets feller instellen. Vrijwillige onderwerping kan verschillen van dag tot dag. Het spelletje dat gisteren nog bevredigend werkte, kan vandaag een turn-off verooorzaken. Wat je sub je vandaag te bieden heeft, kan enigszins verschillen van wat zij/hij te bieden heeft voor morgen. Tracht je als Dominant in te leven en haar/hem te helpen om hierin een zekere vastberadenheid en duurzaamheid te bereiken.

Zoals de "mood" van je sub kan verschillen, zo volgt ook de "controle" van de Dominant. De Dominant heeft enkel controle over het deel dat is gegeven door de onderdanige op dat moment. Niet meer, niet minder. Probeer dit te forceren en je krijgt een gevecht. Samen met de woede, frustratie en wrok. Wees tevreden met wat je is aangeboden aan jou als Dominant en je zal verbaasd zijn te zien wat je kan bereiken in je D/s.

Up

Oorzaak van weigering
Terug naar de chatroom: verschillende mensen zijn nu betrokken geraakt in de conversatie en geven te kennen dat er mogelijk een goede reden kan bestaan voor een onderdanige om "nee" te kunnen zeggen. Maar wat voor de onderdanige een goede reden lijkt kan voor de Dominant compleet anders aanvoelen en moeilijk te begrijpen zijn. Een weigering kan suggereren dat er nog onderliggende redenen meespelen. Ik zou hierbij willen aanbevelen om de dingen eens los van elkaar te bekijken. Neem de tijd voor een constructief en nuchter gesprek. Mogelijk zijn er enkele van de volgende situaties van toepassing:

• Er zijn momenten dat de onderdanige zijn/haar limieten wil testen of wil kijken wat nog haalbaar is. Het is dan aan de Dominant om deze limieten te verifiëren om hieraan een zekere consequentie te koppelen.



• Moods veranderen van dag tot dag. W/we staan op langs de goede kant van het bed en sommige dagen aan de verkeerde kant van het bed. Dat is nu eenmaal de realiteit en daar kan je niets aan veranderen. Wat je wel kan veranderen is hoe je zelf reageert op de anderen om je heen, ook al is dat niet altijd met hetzelfde enthousiasme.



• De onderdanige kan mogelijk struikelen over dingen die zij/hij graag met jou zou willen bespreken, maar heeft dikwijls niet de moed om het gesprek te beginnen. Soms is er een bepaald argument of aanzet nodig om het ijs te breken.



• Vrijwillige onderwerping is net als de zee, met getijden die komen en gaan in een eeuwige eb en vloed. Voor bepaalde getijden kan dit een indicatie zijn van een wat mindere periode. Dat is natuurlijk geen reden om dit als aanvaardbaar gedrag te beschouwen, maar wel een belletje dat rinkelt voor de Dominant om maatregelen te nemen en zo het tij te kunnen keren.



• Sommige onderdanigen gebruiken confrontatie als een vorm van zelfbestraffing. Mogelijk voelen zij zich schuldig voor een andere overtreding die door een flink verhoor naar de oppervlakte zal komen.



• Er kan een gebrek zijn aan motivatie. Op regelmatige tijden hebben deze onderdanigen een aanmoediging nodig om zich te realiseren welke vooruitgang zij hebben gemaakt, of moeten worden herinnerd aan bepaalde doelen die zij zich hebben vooropgesteld, alsook de levenstijl die zij wensen aan te houden.



• Ook zijn er onderdanigen die af en toe genieten van de confrontatie, en de daaruit voortvloeiende "straf" of (nog) strengere discipline.

Bron: vertaling door Master Luke

De oorspronkelijke tekst kan je vinden op: The Illusion Of Control (auteur: Rover, 2001)