In het 'echt' ben ik zelf eerder Dominant dan onderdanig, maar ik begon toch onbewust te verlangen naar onderdanigheid toen er op mijn school een invallerares kwam. Zij was erg streng, en bekte alle leerlingen af. Zij had lange zwarte haren en was veelal gekleed in nette strakke kleren en vaak hoge lederen laarzen. Ook al was ik de beste leerlinge van de klas, ze deed even naar tegen me als tegen de andere klasgenoten.

Eerst vond ik het eng maar toch werd ik ook wel een beetje geprikkeld door haar strengheid. Eigenlijk vond ik het best wel fijn dat ze steeds zo deed. Ik schrok er eerlijk gezegd wel een beetje van, want ik was ook nog maar een 'kindje'; kinderlijke kleren, een vlecht en geen make-up of andere 'volwassen' dingen. Een keer moest ik nablijven - ik weigerde een uit elkaar getrokken boterham van achter de verwarming weg te halen omdat die niet van mij was - maar ik moest eigenlijk naar de verjaardag van mijn tante. Dus ik smeken, smeken, smeken naar haar... Ik zou bijna op m'n knieen zijn gevallen, met mijn liefste gezicht en de grootste puppy-eyes... zo wanhopig en zo afhankelijk.

Helaas, dat werkte niet, ik moest toch nablijven. Maar ik merkte wel dat ze een stukje aardiger tegen me deed toen de andere leerlingen er niet bij waren. Ze lachte zelfs een beetje naar me, en schold me niet meer uit. Ze stond me toe naar huis te bellen om te zeggen dat ik op school een half uur moest nablijven. Na een kwartier mocht ik alsnog naar huis gaan (zonder te smeken stond ze het me toe...) Ik was verbaasd, maar ook erg gefascineerd door haar persoonlijkheid. Zo ontdekte ik dat ze ook wel aardig kon zijn en dat het meer een 'rol' was die ze speelde.

Een paar weken later was die vrouw weer weg, maar ze verliet mijn gedachten niet. Dromen, fantasieen achtervolgden me en ik ging er steeds bewuster van genieten. Als ik zo'n bits en streng type ergens op TV of op straat zag, werd ik opgewonden omdat het me aan haar deed denken. Drie jaar later zag ik per toeval een stukje van een BDSM documentaire op televisie, en ik herkende heel veel daaruit. Er waren ook jongeren bij van ongeveer 18 jaar, zij vertelden wat ze vroeger voelden en daar voelde ik me erg mee verwant.

Eerst wilde ik het niet toegeven, maar stukje bij beetje ging ik accepteren dat ik 'ook zo' was. Op mijn 15e jaar had ik het volledig geaccepteerd en wilde ik ook wel graag een BDSM relatie... Dat heb ik toen natuurlijk nog niet gedaan, maar ik ben wel BDSM films etc. gaan kijken en dat vond ik ook allemaal zeer spannend.