Maandag was het dan zover: eindelijk kon ik nog eens heerlijk samen zijn met mijn Meester. De lange afstand tussen O/ons maakt het verlangen naar E/elkaar steeds maar groter en groter. En wat is het dan steeds zalig als er een datum vast ligt om E/elkaar te ontmoeten.

De vorige sessie was tevens de eerste keer dat W/we samen iets met BDSM deden. Het was toen best aangenaam en geslaagd. W/we moesten even wennen aan E/elkaar. Ruim drie en half jaar waren W/we een normaal romantisch en passioneel stel. Sinds W/we aan BDSM doen komt dat extraatje meer erbij. En uiteraard hadden W/we tijd nodig. Ik had Hem wel aanvaard als mijn Meester, maar zo zag ik Hem niet. Als O/onze blikken elkaar kruisen zie ik vaak nog die overlieve schat van me staan. Ik weet hoe lief en zachtaardig Hij is. En het is dan ook af en toe moeilijk Hem aan te kijken met het idee dat Hij mijn Meester is.

Die eerste keer was het proberen, W/we hadden al heel veel gelezen en er sprak O/ons heel veel aan. Vandaar dat W/we ook een beetje vanalles hebben gedaan die eerste keer. Maar niet echt diep en intens: ik denk dat W/we het onder de term experimenteren en aftasten zouden kunnen plaatsen. Het was toen wel een heerlijke dag maar tegelijk ook wat vaag en opervlakkig.

Deze keer zou het allemaal echter anders worden. Tussen de eerste en de tweede sessie zaten alweer enkele maanden. Een paar maanden waarin zowel mijn Meester als ik enorm gegroeid zijn, samen opengebloeid zijn. Hij werd steeds meer mijn Meester, ik werd steeds meer Zijn slet en slavin. Hoe strenger Hij werd hoe meer ik van Hem ging houden. Maar tegelijk ging ik ook steeds meer verlangen naar een nog strengere Meester. Ik wil mijn grenzen verleggen. Of nee beter gezegd ik wil dat Hij mijn grenzen verlegd. Ik wil niet langer aangeven wat ik wil, ik wil ervaren wat Hij wilt. Wetende dat alles wat Hij van me verlangt enkel gebeurt om mijn bestwil; om mij tot een betere slavin te maken.

De lange periode tussen de sessies door wordt opgevuld met ellenlange msn gesprekken, vele dagelijkse mailtjes, vaste opdrachten, maar ook variable opdrachten. Zijn bevelen komen duidelijk aan, Zijn wil wordt steeds meer wet, Hij wordt steeds dominanter, ik steeds onderdaniger. Het werd dus hoog tijd om een nieuwe sessie aan te gaan. Eentje die wel degelijk zou verschillen met die eerste keer. Eentje waarin W/we minder zouden experimenteren, maar waarin iedere handeling intens en krachtig over zou komen. Eentje waarin ik van meet af aan zou ondervinden wie de Meester is.

En zo kwam het dan dat ik maandag op de parking stond te wachten. Het drukke verkeer van de ochtendspits zorgt altijd wat voor een onvoorspelbaar tijdstip van aankomst. Maar beide doen W/we O/onze uiterste best om er tegen 9u te zijn. En W/we zijn beide vroege vogels dus te laat komen is er zelden bij. In tegendeel soms lijkt het wel een wedstrijd wie er op wie zal moeten wachten. Deze keer was ik diegene die het vroegst aankwam. Het was vrij druk op de parking en ik besloot om uit de auto te stappen, mijn jas aan te trekken en ergens op een rustig plekje te staan wachten. Ik had van mijn Meester de opdracht gekregen om geen BH aan te doen , het slipje zou ik normaal daar op de parking moeten uittrekken. Ik had er me mentaal en ook praktisch al op voorbereid. Thuis had ik immers al een paar keer geprobeerd hoe ik het best en liefst zo onopvallend mogelijk mijn slipje kon uittrekken. Het lukte best wel dus ik had er zin in.

Ik stapte uit de auto en voelde de koude lucht door mijn blouse waaien. Ik voelde me erg naakt en nederig, maar o zo geil. Ik pakte mijn tas met de spulletjes ( knijpers, dildo's, lucifers, schaar, touw, zweepje,..) en ging net achter het struikje staan wachten. Het verwonderde me al een beetje dat mijn Meester er nog niet was. Al heb ik uiteindelijk maar een kleine tien minuten moeten wachten, het bracht me van meet af aan in een andere sfeer. Mijn Meester had al wat geheimzinnig gedaan over de ontmoeting. Hij loste niks van wat Zijn plannen waren en dat dreef de spanning op.

Alle gesprekken die W/we het laatst hadden zaten in mijn hoofd. Heb ik een opmerking gemist? Heb ik een verkeerd tijdstip onthouden? Is dit lange wachten al een deel van de sessie? Vragen vlogen door mijn hoofd, ongeduld en spanning stegen met de minuut. Iedere auto die de straat inreed werd door me opgemerkt. Telkens teleurgesteld moest ik ontdekken dat het mijn Meester nog niet was. Tot ik plots Zijn auto herkende. Ik bleef met het moment staan. Wat moest ik doen? De opdracht was dat ik hier mijn slip zou moeten uittrekken. Maar het was nu wel erg druk op de parkeerplaats. Mocht ik de auto instappen? Of zou Hij Zijn auto keren zodat ik alsnog de opdracht zou moeten uitvoeren. Ik zag geen beweging in de auto dus besloot ik dan toch zelf naar Hem toe te stappen. De opdracht verviel omdat het er te druk was, dus reden W/we maar meteen naar het hotel.

De autorit verliep behoorlijk normaal. De spanning die was opgebouwd tijdens het wachten zakte weg. Een gezellige babbel maakte duidelijk dat onder meer het drukke verkeer de oorzaak was waarom mijn Meester iets later was. Niet enkel de spanning zakte af, maar ook het nederige gevoel verdween wat, er gebeurde niks bijzonder in de auto. Zijn handen gleden enkele keren over mijn borsten of langs mijn billen, maar zo kende ik Hem al jaren. Ik denk dat ik in gedachten veel meer verwacht had van de autorit. Soms durft mijn fantasie wel eens op hol slaan en zit ik te bedenken wat er allemaal zou kunnen gebeuren in de auto en tijdens de autorit: blindoek om, boeien om, dildo erin duwen, een pijpbeurt, mijn rok verplicht omhoog tillen voor ik ga zitten,.... in gedachten gebeurt het allemaal, maar de realiteit is anders. De realiteit is altijd minder dan wat je verwacht of hoopt dat er gaat gebeuren. En terzelfdetijd toch net genoeg op dat moment.

Eens We/we in de hotelkamer waren veranderde de sfeer. Het korte en duidelijke bevel om me uit te kleden deed me beseffen wie ik was: Zijn slavin, Zijn slet, Zijn eigendom,... en ook al heb ik me al ontelbare keren voor Hem uitgekleed, dit bevel zorgde ervoor dat de spanning een hoogtepunt bereikte. Ik voelde me nederig en klein. Naakt stond ik voor Hem te wachten, in gedachten denkend wat er zou kunnen gebeuren. Nog half in gedachten verzonken volgde al snel het volgende bevel: "op je knieen slet!". Half in mijn droomwereld en tegelijk toch beseffend dat ik op mijn knieen kroop ging ik zitten. Het was echt, ook al leek het net een droom. Je kent dat wel momenten waarop je wakker wordt en even niet meer weet wat werkelijkheid is, zo voelde ik me. En dan werd ik met de ware werkelijkheid geconfronteerd, een zweepslag maakte me duidelijk dat dit niet een of andere droom of fantasie was. De geniepige pijn van de eerste slag was nog niet helemaal weggetrokken of er volgde al een tweede slag. De slagen volgden elkaar op een aangenaam tempo op. Niet te snel en te hard in het begin maar net snel en hard genoeg om me te laten wegzakken in die nederige roes.

Vanaf dat moment kan ik me de juiste handelingen niet meer in correcte volgorde herrinneren. Hij had me helemaal meegetrokken in een andere wereld. In een wereld waar ik Zijn volledige slet, slavin en eigendom ben. Ik kan me nog verschillende dingen herinneren van wat er gebeurd is, maar van de volgorde ben ik niet meer zeker. De endorfine die mijn lichaam aanmaakte bracht me in een soort trance. Ik was erbij en toch ergens ook niet. Ik had pijn maar ook genot. Ik was op dat moment, wat ik zo graag wilde zijn voor Hem, ik was van Hem en van Hem alleen. Hij hoefde maar te vragen en ik deed het. Alle opstandigheid of argumenten die ik anders misschien zou vormen verdwenen in het niets. Ik wou af en toe wel meer, hardere slagen, langer gebonden liggen, nederig in de hoek blijven staan,.... Ik wou alles op dat moment wel heviger, harder, meedogenlozer, maar ik zweeg. Ik was van Hem, dit was Zijn moment, Hij was Meester. Dus ik onderging en genoot, verlangend naar meer maar ook tevreden met alles wat er gebeurde. Ja, Hij was Meester, maar ik denk dat ik steeds dat schatje van vroeger zal ontdekken in Hem. En ook al wil ik dat Hij veel, maar dan ook veel strenger wordt, toch weet ik dat op dit moment alles zo het beste is. Het is nodig dat ik mijn schatje van vroeger in Hem blijf erkennen, want dat geeft me het gevoel van vertrouwen en veiligheid. En daar draait het in eerste plaats toch om.

De momenten volgden elkaar op. Een heerlijke bondage, een (in mijn gedachten te grote) buttplug, klemmen op mijn tepels, het proberen om te fisten, het staan in de hoek, de zweepslagen,.... Vele heerlijke ervaringen. Maar de leukste ervaring kwam op het einde. Ik mocht mijn Meester heerlijk gaan pijpen. En dan tracht ik steeds tot op het uiterste te gaan, zo diep mogelijk mijn keel in. Vaak kokhalzend maar hoe meer je het probeert hoe beter het lukt. En hoe beter het lukt hoe trotser ik me voel als slavin en waardoor ik uiteraard ook zelf meer ga genieten. En mijn Meester blijkbaar ook, want die beloonde me met een neukpartij. Heerlijk klaarkomen was dat. Nadat W/we ons wat opgefrist hadden gingen W/we gezellig lekker samen en heerlijk dicht bij elkaar in het bed liggen. Echt genieten was het om mijn Meester Zijn armen om me heen te voelen. Een rustiger moment was aangebroken. Maar mijn gevoel van nederigheid liet mijn Meester niet voorbij gaan, een plots bevel om te pijpen, een tik op de wang of op de billen, een radeerwieltje over mijn lichaam,... kleine dingetjes waardoor Hij liet voelen wie de baas was.

En zonder ik het goed besefte brak het hoogtepunt van de dag aan. Het hoogtepunt van O/ons samen zijn. In al die jaren had ik nog nooit zo genoten als toen. Mijn Meester begon te spelen met mijn klitje. Ik was zo geil als de pest en dat had mijn Meester ook gemerkt. Hij zag hoe ik op punt stond om klaar te komen. Meestal krijg ik dan van mijn lieve Meester de verlossende toestemming om klaar te komen. Maar deze keer niet. Ik mocht klaarkomen op voorwaarde dat ik het Hem netjes vroeg. Maar ik ben te koppig ( of is het te trots) om het te vragen. Oww, wat wou ik dolgraag klaarkomen. Mijn hele lichaam trilde van verlangen, spieren verkrampen, en ik wist niet meer waar gekropen om het verlangen tegen te houden, om het klaarkomen uit te stellen. Mijn Meester zag het en fluisterde ontelbare keren : "vraag het dan slet, vraag het en je mag klaarkomen". Maar ik wou volhouden, ik wou het niet vragen, ik wou weten hoelang ik het vol zou houden.

En wonder boven wonder lukte me dat aardig goed, ik stond op springen maar vroeg het niet. Ik wou niet, ik wou het niet vragen voor ik die grens had gevoeld. En ik voelde de grens, ik voelde ze heel lang, maar ik dacht : "nog even , nog even volhouden". Uiteindelijk moest ik het wel vragen, iedere spier in mijn lichaam deed pijn, ook al wou ik mentaal wel doorgaan ik moest naar mijn lichaam luisteren. En toen sprak ik de drie verlossende woordjes uit "mag ik, Meester?". En ja het mocht en wat ben ik heftig klaargekomen zeg, dit was zoveel meer dan een orgasme. Dit was een ware explosie, het meeste intense gevoel dat ik ooit in mijn leven ervaren heb. Ik was zo uitgeteld, zo vermoeid, maar o zo trots dat ik niet heb toegegeven aan mijn verlangen. Zelfs nu ik dit neerschrijf krijg ik er de kriebels weer van in mijn buik.

En zo kwam O/ons heerlijk moment in het hotel stilaan tot een einde. W/we sloten de dag af door ergens lekker te gaan eten. Het nederige gevoel verdween heel langzaam. Ik ontwaakte als het ware beetje bij beetje uit mijn roes. En kwam weer terecht in de echte wereld. Natuurlijk bleef ik de slet en slavin van mijn Meester, maar hoe nader het afscheid kwam hoe meer ik terug met mijn voeten op de grond kwam. Want helaas eens het afscheid was gekomen moest ieder van O/ons weer richting huiswaarts keren. De grote afstand belet O/ons weer om te doen waar W/we naar verlangen.

En eens thuisgekomen hangen W/we beide weer vast aan verplichtingen: maatschappelijke verplichtingen en sociale verplichtingen. Ieder in Z/zijn eigen wereld, met eigen mensen om je heen. De lange msn-gesprekken zijn weer begonnen, de dagelijkse mailtjes worden weer verzonden, de opdrachten worden weer gegeven. De roes van maandag is verdwenen. Dat nederige gevoel is ook bijna weg. Ik blijf Zijn slet, slavin en eigendom, ik blijf gehoorzamen, en vooral ik blijf verlangen naar een derde sessie. Want enkel als ik heel dicht bij Hem ben voel ik me op en top Zijn slavin. Enkel dan voel ik me 100% optimaal.

Ik wil Je nog bedanken Meester. Want ik weet dat Je dit leest ik ben Je dankbaar voor wie Je bent en wat Je voor me doet. Ik ben Je dankbaar voor het ontzettend fijne moment dat W/we samen beleefd hebben. Ik hou van Je Meester en ik ben zo trots dat ik Jou slet en slavin mag zijn. Sinds ik Je eigendom ben geworden, is mijn leven stukken beter geworden. Door Jou ben ik opengebloeid, heb ik al mijn gevoelens een plaatsje kunnen geven. En daarvoor ben ik Je eeuwig dankbaar. Ik hou van Je Meester!