De jonge Ai (Miho Nakaido) is een call-girl die werkzaam is bij een exclusief SM bureau in Tokyo. Ze laat zich afwisselend inhuren als dominante of onderdanige sekspartner en raakt verzeild in de meest bizarre escapades. Hoewel het geld binnenstroomt en Ai een van de meest gevraagde prostituees is, verlangt de vrouw naar een oude liefde waar zij een normaal leven mee wil opbouwen. Het is een avontuur dat haar niet altijd gemakkelijk af gaat. Ze komt in het nachtelijke Tokyo de meest bizarre types tegen die soms om krankzinnige sekshandelingen vragen. Ai is vooral op zoek naar liefde in een wereld die volledig draait om vleselijke fantasieen en lust. Aan het begin van de film bezoekt Ai een waarzegger. Die adviseert haar een roze diamant aan te schaffen en deze te verwerken in een ring. Deze ring zou haar moeten beschermen tegen slechte invloeden. Als Ai de ring echter verliest bij een klant dan is dat het begin van een neerwaartse spiraal waarbij ze steeds meer in geestelijke nood komt.

In Japan is Murakami, naast regisseur, vooral bekend vanwege zijn controversiele boeken die bol staan van prostituees, moordenaars, de eenzaamheid in grote steden en de morele leegte die Japanse jongeren voelen in het huidige Japan. Zo is hij ondermeer verantwoordelijk voor het gruwelijke Audition (later meesterlijk verfilmd door Takashi Miike), Coin Locker Babies (inmiddels in productie met grote namen als Val Kilmer en Asia Argento) en Ecstasy.

'In Tokyo kan je dagenlang rondzwerven zonder iemand te ontmoeten, zonder met iemand te spreken. Het is een stad waar men in grote eenzaamheid kan leven. Ik wilde de indruk overbrengen van een zwerven zonder richting, zonder mogelijkheid van verlossing.' Aldus regisseur Ryu Murakami. Zijn grootste verdienste is dan ook dat hij Tokyo als een kil en koud metropool weergeeft, waar de inwoners in volstrekte eenzaamheid leven. Vooral de hogere klasse lijkt in een constante staat van decadentie te verkeren. Het zijn allemaal mensen die niet weten wat ze moeten met hun leven en zich daarom uitleven in extravagante en bizarre seks escapades. Murakami weet deze sfeer erg goed te versterken door gebruik te maken van de strakke architectuur van de stad. Dat zorgt voor een afstandelijk en steriel decor waar niemand in staat lijkt met elkaar te communiceren.

Het grootste gedeelte van de film zit de toeschouwer te kijken naar verschillende soorten bizarre seksuele rollenspellen, waarin rijke, decadente mannen (en vrouwen) een hoofdrol spelen. Dominatrix Saki heeft een aardige verklaring voor dit gedrag van deze welgestelde Japanners: Japan is rijk maar weet hier niet mee om te gaan, en begeven zich daarom, vanuit een gevoel van schaamte, in deze bizarre, seksuele, en pijnlijke wereld. Saki kan op haar beurt weer profiteren van deze groeiende masochistische behoeftes van Japanse mannen middels haar onderwerpende rollenspelletjes.

Tegenover hoofdpersonage Ai (Miho Nikaido) doet ze aanvankelijk voorkomen alsof zij zelf nergens last van heeft en het hoofd stevig op de schouders heeft zitten, maar dit blijkt een illusie. Ze is zwaar onder invloed van pillen en cocaine, en maakt een fatalistische indruk. Vrouwen hebben het dus niet veel minder moeilijk dan de doorgedraaide mannen in deze film, en het is deze vijandige, troosteloze wereld waarin Ai moet zien te overleven en waarin ze zelfs liefde probeert te vinden.

Zonder het oogpunt van Ai zou 'Tokyo Decadence' simpelweg een weinig tot nietszeggende aaneenschakeling zijn geweest van SM scenes: van bezoekjes van callgirls aan hun veeleisende klanten. Echter, de aanwezigheid van Ai zet alles in een interessante context en maakt de hele situatie persoonlijk en extra grimmig. Er vindt een bijna tastbare botsing plaats tussen de onschuldige, naieve wereld, en de groezelige onderwereld van drugs, depressie, seks, en geweld. Murakami plaatst de toeschouwer effectief in de schoenen van de onervaren callgirl Ai, die helemaal niet in de hier gepresenteerde wereld thuishoort. Net als Dirk Diggler in 'Boogie Nights' is zij erachter gekomen dat ze eigenlijk nergens een talent voor heeft buiten de seksindustrie, maar in tegenstelling tot Diggler grijpt zij haar potentie als SM callgirl - die zij volgens een klant heeft - met vol enthousiasme aan.

Het bevalt haar allemaal niets, wat ze moet doen. Ze wordt geinjecteerd, moet op handen en voeten lopen met een ingebrachte vibrator, dient een klant te wurgen, moet een lijk spelen dat verkracht wordt, en plast na gevingerd te zijn in een kuip zodat een klant het later op kan drinken. Verlegen en met grote ogen ondergaat of observeert ze alles en de kijker heeft met haar te doen. Hij voelt zich samen met haar verloren en bedreigd in deze vreemde wereld.

Ai's verlossing zou een klant kunnen zijn die ooit lief voor haar was, maar die inmiddels met een ander getrouwd is. Ze houdt nog steeds van hem en koestert de stille hoop dat er nog een vervolg zal komen. Als kijker gun je haar al het geluk van de wereld, ook omdat hier misschien hoop voor de mensheid als geheel uit geput zou kunnen worden. Dat niet alles verloren is, en dat liefde en gezonde relaties gewoon mogelijk zijn. De kijker wil het voor Ai - wat "liefde" betekent - maar ook voor zichzelf.

De oplossing van Murakami is, in vergelijking met wat ervoor kwam, wat te symbolisch en droomachtig, maar is wel consistent met de hoedanigheid van de film als donker, modern sprookje. Toch was een realistischer benadering misschien bevredigender geweest. Tevens blijft de film wel erg episodisch, wat, ondanks het karakter van parabel, een zekere diepgang in de weg staat. Zo is het niet helemaal duidelijk wat elke afzonderlijke episode voor effect heeft op de ontwikkeling van Ai. Ze ondergaat alles op dezelfde, schuchtere manier, en de kijker moet zelf maar invullen welke betekenis er zou kunnen zitten in de gedragingen van de klanten.

'Tokyo Decadence' geeft een interessante kijk in een bizarre wereld, en heeft in Ai de ideale gids gevonden. De film vuurt niet doelloos seksscenes op de kijker af, maar lijkt daadwerkelijk wat te zeggen te hebben. Het is zeker geen makkelijke, maar wel degelijk een memorabele film.