SM : de analyse
Sado-masochisme, de onmogelijke combinatie?
*Een Sadist is iemand die genoegen beleeft aan het kwellen en pijnigen van anderen.
*Een masochist is iemand die genoegen beleeft aan het gekweld en gepijnigd worden door anderen.
Een Sadist geniet er dus van om anderen te laten lijden, ze te kwellen, te martelen (zowel geestelijk als lichamelijk). Kortom, om het die ander zo onaangenaam mogelijk te maken. Het ligt dus voor de hand dat zich een masochist zal melden om zich vrijwillig te laten pijnigen en kwellen et cetera, aangezien een masochist dit juist geweldig vindt om te ondergaan.
De Sadist is eigenlijk een uur lang bezig geweest om het de masochist zo goed mogelijk naar de zin te maken en hem te geven wat hij/zij wil. In feite is de Sadist nu bezig geweest om de ander te plezieren door te geven wat de ander zo graag krijgt en je zou bijna kunnen stellen dat de Sadist hier de gevende, dienende rol heeft aangenomen.
Een echte Sadist zou de masochist alleen maar dingen aandoen die deze niet graag heeft. Dat kan zijn door hem/haar te laten dienen, complimentjes te geven dat hij/zij het zo goed doet, hem/haar gewoon in de hoek zetten en negeren, of zelfs om hem/haar te bedienen, door hem/haar koffie of thee te geven, aardig te zijn en hem/haar daarna de deur te wijzen.
Maar het is wel een bekend gegeven, want niet voor niets bestaat er de kreet: "voor straf, géén straf!"
Probleemstelling
Hier ligt meteen het probleem duidelijk in zicht. Immers, wanneer de Sadist zich een uur in het zweet werkt om de ander flink pijn te doen, te martelen, te kwellen ofwel het de ander zo onaangenaam mogelijk te maken, zal dezelfde Sadist uiteindelijk merken dat deze doelstelling dreigt te mislukken omdat de ander er juist enorm van heeft staan te genieten gezien het feit dat het een masochist is.
Bij gebrek aan beter...
Eigenlijk kunnen we stellen dat de Sadist en de masochist niet bij elkaar horen, maar alleen bij elkaar komen bij gebrek aan beter. De Sadist heeft namelijk toch iemand nodig die hij pijn kan doen, kan slaan, kan martelen etc. en iemand die niet masochistisch is ingesteld zal zich daar zelden vrijwillig voor lenen. Aangezien het vrijwillige een voorwaarde is om het verschil te maken tussen bdsm en mishandeling, is de kans het grootst dat de Sado en de Maso tot elkaar veroordeeld zijn.
Uitzondering!
Soms heeft een Sadist geluk en treft deze een slaaf of slavin die dit alles niet ondergaat om er genot of plezier uit de pijn te halen, maar omdat hij/zij het voor de Sadist over heeft. De Sadist kan zich naar hartelust uitleven op een slaaf/slavin die niet staat te genieten en dus echt lijdt en echt pijn als pijn aanvoelt, maar het toch ondergaat omdat hij gewoon gek is op de Sadist en het wíl ondergaan om de Sadist tevreden te stellen. In dit geval haalt de slaaf/slavin er dus óók voldoening uit omdat hij/zij het doet om de Sadist te plezieren, te laten genieten, trots te maken, etc. maar ook de Sadist haalt hier enorme voldoening uit omdat hij/zij niet zal genieten van het pijnigen en het martelen.
Waar blijft de ware masochist dan in dit alles?
Eigenlijk zou het het beste zijn dat de masochist gewoon genegeerd wordt en niet gepijnigd wordt. Dat is namelijk weer de ultieme kwelling voor de masochist en dat is uiteindelijk ook weer zijn/haar genot. Al zullen de meeste masochisten het hier niet helemaal mee eens zijn :-)